ÖLÜM ŞÖLENLERİ



I

Hangi zamanda olursan ol!

Meğerki tozlaşıp, dağılacaksın: her zerreciğin insana yaşamaktan olsun!

Çekinme, bulaş güzelliğe!



II

Hiç üzülme, hiç!

Biliriz en gününde şölenler giyinmeyi, apaçık; sevişerek, toz içinde, sırılsıklam.

Ne çıkar sanki, bir ya da bir çok ölüm daha...



III

Tok bir yaşam içindi: Ölüme açlık sofrası kurdular. Ve sonra, hep birlikte, yediler ölümü.



IV

Ölümlerini kendi yaşamlarıyla giydiren çocuklar! En üzgün yürüyüşlü izler bırakıyorsunuz kumsallarımıza. Ve çekip gidiyorsunuz aylak bir gülüşle. Sonra bizler oturup da yabancı kayalarda tüm zaman, denizlere iç geçirip, ah evet, iç geçirip, özlüyoruz dönüşünüzü.

Vasiyetiniz hep yumuşak bir ayak sesi olarak duruyor karşımızda.



V

Başlamadıklarımızdan soyunan rüzgar, tamamlanmamış bir ölümü yaşatıyor bize.



VI

Siz ölümü yaşamlaştıranlar! Geçer gün! Ölüm size de gelir!




içindekiler    üst ↑     


 



  67  

 



Kıvılcım Vafi   l   Tüm Yapıtlar   l   ÖLÜM ŞÖLENLERİ