LİRİK SÖZ DANSI'NDA SON SAHNE



Ben çok üzgünken burkuldu tutunuş ve sen o zamanlar adını alma-mıştın daha.

Her canlı bir zamandır. Vücut buldun. Ay parlaklığında sınadın ilk yaşın büyüklüğünü.

Senden epey önce, hengâmede, orada, bir ölü bendim. Milyon ölü azdı.

Uçurtmaların rüzgâr şevkinden kaldım geriye. Eksiğim.

Tamamla beni.

Saygı büyür su üstündeki kırmızı şeffaflıktan, al bunu, ekle ömrüne ve doğ.



Kışa rağmen yeşermek başkadır. Ne iyi ettin.

Uzat sesini.

İster bir tin, ister bir ten, fark etmez.

Senin için harcadım tüm hünerlerimi, şimdi ihtiyacım var sana son çiçek üstünde buluttan bir dem!

Aç beni.



içindekiler    üst ↑     


 



  46  

 



Kıvılcım Vafi   l   Tüm Yapıtlar   l   AYNILIK ADALETİ