HIRÇIN HAZİRAN



Bütün başkalarını al, benzerini bırak yanımda.

Saati ve ışığı kilitle. İçine gir, kendi içine.

Fısıldayan bağlılığı dinleme, bölünerek yürü.

Beklenti terini uykuya yatır. Bedenini soyarak çıkar gözümden. Koyu suda yıka yüzünü; milyonlarca ölü nefer düşlerinin karıştığı kopkoyu kızıl suda.

Güneşi zayıf bir sabah bugünkü, hatanın saçlarını ör ve güzelleş hemen.

Görme beni. Yokum ben. Yarına döndüm. Varsayan elin ki, hiç tutmadım.

Kaburgalarımdan bir gemi indiriyorum denize, hadi gelsin kasırga! Şiddet korkaktır! Bunu sen de bil.


Üzüntünün çocuğu çoktan fırladı camdan ve kırlangıç sundu kanadını ona, inandı. Ağırlığımız uçuyor şu an.

Bana dönüksün. Kokunla konuşuyorum ben, rüzgârın önünde oturuyorsun belli, o uzak mevsimde.

Peki işte, ağacın şefkati genişletiyor maviyi, ne fark ederdi olmasaydım eğer?

Hırçınım. Hiç aşka yazmadım ben. Haziran çıkıp geldi.

Öyle ya, kalmayacak kokun burada, rüzgârın önünde oturuyorsun, belli.



içindekiler    üst ↑     



 



  39  

 



Kıvılcım Vafi   l   Tüm Yapıtlar   l   YERYÜZÜ CÖMERTLİĞİ