ÜZGÜN KADIN VE DIŞARI AÇILAN KAPI



Sabahı olmayacak bir üzgünsün. Ayrılığı kim çizdirdi sana. Gözle-rime bak! Cesetlerin küskün buğusu yalvarmıyor yaşama. Ama bağışlamıyor da! Ölmüş görüyor musun beni! Nedir kimsesizliği bu sesinin? Yarın sen çıkacaksın dışarı açılan şu kapıdan, senin adımlarını kutsayacak ıslak tozlar. Soyun ve rahat ol! Kalabalık-larımla konuşayım sana.




içindekiler    üst ↑     


 



  105  

 



Kıvılcım Vafi   l   Tüm Yapıtlar   l   BAHÇESİNDE ŞARKI ÇÖPLÜĞÜ OLAN ADAM