| |
LİRİK SÖZ DANSI'NDA SON
SAHNE
Ben çok üzgünken burkuldu tutunuş ve sen o zamanlar adını almamıştın
daha.
Her canlı bir zamandır. Vücut buldun. Ay parlaklığında sınadın ilkyaşın
büyüklüğünü.
Senden epey önce, hengâmede, orda, bir ölü bendim. Milyon ölü azdı.
Uçurtmaların rüzgar şevkinden kaldım geriye. Eksiğim.
Tamamla beni.
Saygı büyür su üstündeki kırmızı şeffaflıktan, al bunu, ekle ömrüne ve
doğ.
|
|
|
|
Kışa rağmen yeşermek
başkadır. Ne iyi ettin.
Uzat sesini.
İster bir tin, ister bir ten, farketmez.
Senin için harcadım tüm hünerlerimi, şimdi ihtiyacım var sana son çiçek
üstünde buluttan bir dem!
Aç beni. |
|