| |
AYNILIK ADALETİ
Kırıntılara düşen ışıkla beslenirim, irademi yok sayma ilk saat,
önündeki güne beni de kat.
Çok uzun karlardaki kurtuluşun izini yürüyor an ve beraberinde
soyunuyor sır ayak sesinin titizliğine.
Ölüme sofra kuran kadın doyuracak açlığını yükçünün, ezinç olsa da
bu, bir düşe ancak böylesine boşalır yürek.
Kıyım büyür şimdi bedenden önce. Üzüntünün gölgesi ayrılır
tahammülsüz sondan, ağır basar acı, müthiş acı..
|
|
|
|
Biraz daha, kardeş!
Ömre sayılmayan bir tarih bu.
Biraz daha, kardeş!
Yaklaşıyoruz adım adım.
Biraz daha, kardeş!
Sataşkan yüzüyle gömülecek sıkıntı.
Kardeş, yeri hazırlanıyor aynılık adaletinin.
|
|