|
GÖZ PAYLAŞIMI
Çatlayan çocukluk inancı bezgin günün takdiridir, hafifletir tülün sesini. Hiç konuşmazsan büyür kötülük. Kardeş saatleri dışındadır ölümün öyküsü. Ancak dile yazılır acı. Sokul suyun yanına. Ağacın övüncü tanımsızlık öğretisiyle yetişir ve hayran kılar kuşu kendisine. Herkesten sonra yorgundur gölgen. |
Kimse hükmedemez aşka. Buğulanır yüksekteki
görüntü göz için. Terkedilmiş örümcek ağlarıyla sarınır eşgalsiz yolcu
ve hüznün eşliğinde alıp başını gider mümkün olmayana.
Tüm bunlar olurken sen sebeplenirsin
mutluluktan ve ilerler zamanın geri kalmış yönü. |
||||||
|
- 17 - |
- 18 - |
||||||
| ◄ | |||||||