UZLAŞI

 
Evet diyorum karşıma ne çıksa
Hiç rastlanmamış irilikte gözyaşlarına evet
Bir şeylerden yakınan korkunç ağaçlara evet
Bir alıcı kuşun peşine düştüğü fareye evet

Yitiyorum sonra bir romandaki sokaklarda
Özenle kurgulanmış kahramanlara tutuluyorum
Bir yağmur bocalıyor penceremin arkasında

Bu gece de soluksuzum, hep aynı hastalık
Yarı yarıya ölümdür benim kadar unutulmak
Ama bir gün bileğimi sıyırmıştı parmakların
Aydınlıklara açılmıştı süslü bir kapı

Evet diyorum sonra bütün âşık kadınlara
Topallayan sokak kedilerine evet
Karanlığa kafa tutan ozana evet

Şiir okuyorum sabahları uyanır uyanmaz
Islık çalıyorum ayakkabılarımı giyerken
Sevinçle karışıyorum kalabalıklara
Yaşamak doyumsuz oluyor böyle günlerde

Evet diyorum gecenin dikenli tellerine bile.


02 03 2007

 

yazarın diğer yazıları   yazı köşeleri     başa dön