17 ŞUBAT 2003, Pazartesi  
 
posta  

 

KARARTMASIZ GÜNLER İÇİN 1 DAKİKA KARANLIK! 
 
 
Ne önemi var demeyin! 
 
Akşam saat 20:00'de yerinizden kalkacak ve elektrik düğmesini kapatma moduna getireceksiniz. Evet, yapacağınız sadece bu kadar ve 1 dakika sonra tekrar açacaksınız, evinizin içi pırıl pırıl aydınlık olacak ve sizin içiniz ve çocuklarınızın içi ve varsa hayvanlarınızın ve varsa çiçeklerinizin... 
 
Hatta isterseniz bu 1 dakikayı inatçı bir şölen haline getirip, ışıklarınızı çocuk sevinciyle yakıp söndürüp, yakıp söndürüp daha da buradayım diyebilirsiniz. Savaş çığırtkanlarının uçağına, tankına, topuna karşın küçük evinizin küçük camlarından "senden korkmuyorum, işte hedefim" sloganını ışık süzmeleriyle gönderebilirsiniz. 
 
İnanın, bu onları korkutacaktır. Onları korkutacak tek şey onlardan korkmamaktır! 
 
Çünkü bütün o görkemli silahları korkunun yaşama egemen olması içindir. 
 
Çünkü bütün o öldürmeleri bir sonraki yaşamları korkunun geçmişinde yaşatmak içindir. 
 
Çünkü bütün istedikleri korkunun insana hükmetmesidir! 
 
Çünkü onlar istiyorlar ki, duaları eksik olmayan eller habire yukarılara uzansın ve merhamet dilensin korkudan korunmak için ve başka bir şey istemesin ve karşı gelmesin. 
 
Hayır! İzin vermeyelim buna! Hep bunu yaptılar ve hep kazandılar! Bu kez izin vermeyelim! 
 
Bu kez korku, masum evlerimizin camlarına çarparak geri dönsün onlara. 
 
Hep birlikte karartalım tüm şehirleri ve aydınlatalım hep birlikte; tıpkı bir dostumuzun doğum gününü gizlice kutlar gibi çıkalım ortaya aniden karanlıktan ışıklarla ve iyiki doğdun şarkılarıyla karşılayalım barışı! 
 
Ne önemi var tüm bunların, demeyin! Lütfen, bu kez demeyin! 
 
İnanın, bu onları korkutacaktır. Onları korkutacak tek şey onlardan korkmamaktır! 
 
Karartmasız günler için şarkılarla 1 dakika, sadece 1 dakika karanlık, sonra ışıl ışıl oluverelim, hep birlikte ışıl ışıl... 
 
Kimbilir ne de güzel görünürüz o an uzaydan!

 

yazı arşivi     başa dön