AYNILIK ADALETİ


Kırıntılara düşen ışıkla beslenirim, irademi yok sayma ilk saat, önündeki güne beni de kat.

Çok uzun karlardaki kurtuluşun izini yürüyor an ve beraberinde soyunuyor sır ayak sesinin titizliğine.

Ölüme sofra kuran kadın doyuracak açlığını yükçünün, ezinç olsa da bu, bir düşe ancak böylesine boşalır yürek.

Kıyım büyür şimdi bedenden önce. Üzüntünün gölgesi ayrılır tahammülsüz sondan, ağır basar acı, müthiş acı..

Biraz daha, kardeş!

Ömre sayılmayan bir tarih bu.

Biraz daha, kardeş!

Adım adım yaklaşıyoruz.

Biraz daha, kardeş!

Sataşkan yüzüyle gömülecek sıkıntı.



Kardeş, yeri hazırlanıyor aynılık adaletinin.
 

 

yazarın diğer yazıları     yazı köşeleri     başa dön