GÖZ PAYLAŞIMI



Çatlayan çocukluk inancı bezgin günün takdiridir, hafifletir tülün sesini.

Hiç konuşmazsan büyür kötülük.

Kardeş saatleri dışındadır ölümün öyküsü. Ancak dile yazılır acı.

Sokul suyun yanına.

Ağacın övüncü tanımsızlık öğretisiyle yetişir ve hayran kılar kuşu kendisine.

Herkesten sonra yorgundur gölgen.

Kimse hükmedemez aşka. Buğulanır yüksekteki görüntü göz için. Terkedilmiş örümcek ağlarıyla sarınır eşgalsiz yolcu ve hüznün eşliğinde alıp başını gider mümkün olmayana.


Tüm bunlar olurken sen sebeplenirsin mutluluktan ve ilerler zamanın geri kalmış yönü.

Bir de bakarız ki, başka bir gökyüzüne sıkıntımızı götürür bulut, dağılır. Rahatlarız.


yazarın diğer yazıları     yazı köşeleri     başa dön