TAŞ KIRIKLI BİR GÖNÜL BORCU VECİZİ



Senin tüm güzelliklerini unuttum, sesin hariç. O hâlâ bir şeyler anlatıp durur bana.   ( Nasıl ki düş duyan gözlerim kapanmayacaksa bir daha hiç... )  Dinlerim çünkü çok uzak olanı.


 
Açılır cam.
 
Sakin büyür çocuk. Korkudan karanlık olmaz gece, ay korur çaylaklığı. Yeni bir karşılaşmanın eskime keyfini taşır gölge. Çok kez gördüm  budanmış bir gülün dikenden ibaret tebessümünde bunları. Kurudur saatin gecikmiş yüzü. Devrisinde birdenbire güzellik. Şaşırtır değişim.
 
Sende de bakar o.
 
Kapanır cam.

 
 
Sahi, hep besledin bizi, bir de bunu unutmadım.


 
Üzüntülerin sana yakışmasını anlasam da kabullenemem serzenişlerini serserilerin. 


 
Sen sokaksın : Sevincin gelip geçtiği yer.

 


yazarın diğer yazıları     yazı köşeleri     başa dön