FARK



Siz, biz değilsiniz!
 
 

Nadide bir sevinç düşüyor yüzüme kırmızı uçukluğundan güneşin, bırakıyorum kendimi. Dışımdaki çocuk keşfe çıkıyor tanımadığım 'ben'de. Ağaç bir gülüştür oynuyoruz akşam üstü saklambaçlarında uzun gündüzlerin. Aydan önce buluyoruz çocukla ben mutlu yüzü. Kararmadan.

Olmak ne güzel!
 
Hani bir kuş dursa havada birden, düşmeyecek. Şaşırmam. Bu benim uçmalarım açıklıklarda.

Evet,  eminim artık,  insan örnekli hiç kimse terk etmeyecek onuru.  Kuşkusuz aşk var!

 
Biz farklıyız sizden!

 

 

yazarın diğer yazıları     yazı köşeleri     başa dön