|
|
KİM!....
kim, benim, senin ve onun yok oluşu üstüne duruyor ayakta! VE bir hiç
için bizi hiçe sayıyor! VE sonra da eceliyle ölüyor. duruyoruz.
kim, doğanın şımarttığı çocuklardan tiksiniyor! VE kendi çocuklarına
payeler veriyor. duruyoruz.
kim, habire konuşuyor. VE yazıyor. VE çiziyor. VE söylüyor. VE neyse
ki, diyor, anlamsız! duruyoruz.
kim, birarada yaşamak'ı kötülüğün illeti vaazına dönüştürüyor. VE
ördüğü ibadet duvarlarına kendi cılız posterlerini yapıştırıyor. duruyoruz.
kim, ağaçların gereksizliğini alevlere inandırıyor. VE kupkuru bir
toprak için mutluluk şarkıları besteletiyor şarlatanlarına! duruyoruz.
kim, bir böceğin binbir muhteşem gizeminden kötücül ve çirkin düşler
çıkararak çocukların uykularına saldırıyor. VE karabasanlar büyütüyor
sabahlara. duruyoruz.
kim, öldürülmeyi yaşamaktan önce şart koşuyor. VE cinayeti mukaddes
ilan ediyor. duruyoruz.
kim, kim oluyor da duruyoruz?!
|
|